Getuigenbiografie

Ten slotte kan een biografeerde ook beschreven worden op basis van getuigenissen van mensen uit zijn of haar omgeving. De gebiografeerde komt niet zelf aan het woord, alleen zijn familie, vrienden, kennissen en collega’s.

 

Getuigenissenfragment uit het leven van
William van Harreveld (Haarlem 1940 – Covas 2001)

Jan Bourdrez:

“William kwam hier op Rijkswaterstaat om zijn vervangende dienstplicht te vervullen. Ik vond het eerst een eigenaardig kereltje: heel dun, wijd uitstaande oren en een dikke bril en altijd met een zwart gebreid stropdasje. Maar hij was heel goed. Ik denk dat we al na een week besloten om hem te houden…. ”
……

Hans Dik:

“Ik ontmoette hem in ’59 of ’60 tijdens onze ontgroening. Ik moest zo lachen. Hij deed denken aan…God, hoe heet zo’n beestje nou…een stokstaartje. Lang, dun. En maar op en neer springen als hij je iets probeerde uit te leggen. Ze hadden hem met een bezem ‘op wacht’ gezet voor de deur van Sint Jansbrug. Ontstellend kinderachtig natuurlijk.”

……

Ep Mulder:

“Veelgevraagd is zacht uitgedrukt, regelmatig werd er door dit of dat ingenieursbureau gepolst of ze William konden lenen van ons. Gelukkig bestonden er toen nog geen headhunters. Toch stapte hij na vijftien jaar over naar DHV. Maar het jaar erop heb ik hem gewoon teruggehaald.”

 

 

 

 

 

 

 

 

.